More Website Templates @ TemplateMonster.com | Zerotheme.com

JAK PIES POSTRZEGA ŚWIAT?

Pies jest pod względem psychicznym stworzeniem zdecydowanie
odmiennym od człowieka
Trzeba więc zachowywać ostrożność w przypisywaniu mu intencji i ludzkich cech. Przede wszystkim pies żyje w znacząco innym świecie doznań niż człowiek.
Węch
Pies żyje w bogatym świecie zapachów. Szacuje się, że zdolność do wychwytywania zapachów przez psy jest 10 000 razy większa niż u człowieka (pies potrafi wyczuć zapach słabego roztworu soli, którego łyżeczka zostaje wlana do ok. 60 litrów wody!). Powierzchnia węchowa psa wynosi od 25 do 250 cm2 i zawiera od 65 do 200 mln komórek. Człowiek przy psie jest "analfabetą" węchowym ze swoimi 2 - 3 cm2 i 5-20 mln komórek. Ta ogromna różnica sprawia, że pies może rozpoznać i co najważniejsze zapamiętać do 4 000 różnych zapachów. Dlatego tak silnie na nie reaguje i ma potrzebę pozostawiania własnego aromatu jako osobistego identyfikatora. Objawia się to uporczywym badaniem śladów zapachowych i "niesfornym" zachowaniem na spacerze - oddawaniem moczu partiami w różnych miejscach, ale także kopaniem dołów w ziemi. Tarzanie się w nieczystościach prawdopodobnie służy maskowaniu własnego zapachu (niektórzy badacze uważają, iż jest to zachowanie drapieżnicze, inni - że obronne). Aby pies zarejestrował zapach człowieka wystarczy zaledwie dwusekundowy kontakt dotykowy psa z przedmiotem będącym własnością danej osoby!
Słuch
Pies słyszy dźwięki pozostające poza granicą słyszalności człowieka. Podczas gdy u ludzi - 20 kHz to maksymalny poziom odnotowywanych dźwięków, u psa górna granica wynosi przynajmniej około 35 kHz, a według niektórych badaczy, jest nawet znacznie wyższa - około 60 kHz. Człowiek słyszy określony dźwięk z odległości 100 m, podczas gdy pies rejestruje ten sam dźwięk z odległości 450 m. Nie tylko spektrum słyszalności jest większe, ale także zdolność do rozróżniania dźwięków, np. pies jest w stanie rozróżnić odgłosy dwóch pracujących jednocześnie samochodowych silników. Między innymi stąd psy doskonale wiedzą, kiedy ich opiekun powraca do domu. Jednak, jak wykazują badania, dźwięki napotykane przez zwierzę w mieście, mogą działać destrukcyjnie na słuch niektórych ras, np. bardzo wrażliwych owczarków szkockich.
Wzrok
Generalnie można stwierdzić, że pies niesłusznie uchodzi za zwierzę obdarzone słabym wzrokiem. Na otwartej przestrzeni może dostrzec obiekty oddalone nawet o ok. 1000 m. Pole widzenia jest zróżnicowane i uzależnione od kształtu głowy (mniejsze - u osobników krótko czaszkowych, większe - u psów z dłuższą i smukłą szczęką, np. charty). Natomiast wszystkie psy reagują zdecydowanie i gwałtownie na obiekty poruszające się w płaszczyźnie horyzontalnej, np. na przejeżdżający rower lub szybko biegnącego człowieka. Pies widzi lepiej od człowieka przy słabym świetle (np. zapadający zmrok, przyciemniony pokój, itd.). Nie jest pozbawiony postrzegania barw, chociaż w zasadzie rozróżnia tylko dwa kolory z widma barw: żółty i niebieski.
Smak
Zmysł smaku psa dostosował się do jego diety - w znacznej mierze mięsnej. Mając tylko 1700 kubków smakowych (człowiek ma 9000) pies nie jest wymagającym smakoszem, stąd nie wymaga bardzo urozmaiconej diety. Badania wykazują, że czworonogi odczuwają wszystkie smaki, a zwłaszcza doceniają tzw. smak mięsny (japońscy badacze wyróżnili nową kategorię smaków w aspekcie preferencji zwierząt). Gustowanie w słodkim smaku (w przeciwieństwie do kota!), o czym świadczy upominanie się psa o słodycze, jest cechą nabytą. Błędem jest umożliwienie szczeniętom dostępu do słodyczy (w tym czekolady), ponieważ produkty te są zdecydowanie szkodliwe dla zdrowia psa.
Dotyk
Wrażliwość psa na dotyk cechuje szczególna podatność i zdolność do reagowania na nacisk. Dlatego zarówno w poleceniach jak i gestach pochwalenia lub czułości zalecane jest poklepywanie lub ucisk. Psy posiadają ponadto bardzo wyspecjalizowane włosy czuciowe, tzw. wąsy, które jak u kota są w stanie wychwycić najsłabszy nawet ruch powietrza.
Orientacja w terenie
Psy posiadają dość niezwykłą, ale jak się okazuje zawodną, zdolność orientacji w przestrzeni. Z jednej strony niejednokrotnie opisano spektakularne "powroty do domu" osobników oddalonych od docelowego miejsca nawet o setki kilometrów. Skoro, nie można tego wytłumaczyć wizualnym zapamiętaniem przebytej drogi, być może rolę odgrywa zdolność orientacji na podstawie przestrzennych zmian pola magnetycznego. Z drugiej jednak strony istnieje paradoks, który polega na tym, że wiele psów błądzi i gubi się, zwłaszcza w miastach. W miejscu, w którym pies przebywa na co dzień (np. "terytorium" mieszkania), orientacja polega na zapamiętywaniu rozkładu ważnych miejsc: miska, legowisko, łóżko właściciela, itp. oraz "szlaków" między pomieszczeniami. Pies tworzy sobie (podobnie jak człowiek) rodzaj "mapy", która pozwala mu bezbłędnie i szybko - "automatycznie" - przejść z jednego do drugiego wybranego punktu mieszkania. Przeprowadzka lub nowe pomieszczenie często powodują niepewność i zmianę zachowania.
Intelektualna i psychiczna sprawność psa.
Psychika psa zdominowana jest przez takie procesy, jak uczenie się poprzez kojarzenie, zapamiętywanie oraz myślenie. Doskonała zdolność do kojarzenia i zapamiętywania jest podstawą nie tylko tresury psa, ale i zaadoptowania się zwierzęcia do środowiska domowego. Pies kojarzy zarówno miłe jak i nieprzyjemne odczucia z danymi okolicznościami, co wpływa na jego zachowanie w przyszłości (będzie prowokował i dążył lub unikał określonej sytuacji). Myślenie polega na przetwarzaniu informacji pomiędzy bodźcem działającym na zwierzę a jego reakcją. Okres "namysłu" występuje w sytuacji, gdy należy rozwiązać jakiś oryginalny problem (taki, z którym pies nie miał do tej pory do czynienia i nie może go rozwiązać przy pomocy zachowania instynktownego, czyli uwarunkowanego genetycznie). Przykładem takiego procesu może być próba przedostania się przez dziurę w płocie trzymając kij w zębach. By rozwiązać zadanie, kij trzeba chwycić nie w środkowej części, lecz przy jednym z końców. Zachowanie, które jest efektem myślenia, jest zachowaniem inteligentnym. Innymi procesami składającymi się na życie psychiczne psa są emocję. Pies bardzo wyraziście (przy pomocy dźwięków i mowy ciała) manifestuje zadowolenie, stan depresji, zaskoczenie, ból, itd. Przykładem nasyconej emocjami reakcji psiego pupila jest ceremonia powitania z właścicielem i manifestowanie swojego dyskomfortu z powodu rozstania lub radości z nadchodzącej pory karmienia, którą zapowiada wypełnianie miski pokarmem przez opiekuna.


…już ponad 2500 poprawnie wyszkolonych i podporządkowanych psów, serdecznie zapraszamy